De reputatie van de snoeiharde muziek die ze maken, snelt de mannen van Ramkot vooruit. Zo erg zelfs dat er (zelf bedacht weliswaar) een naam voor is: ramrock. De Vlamingen kregen onlangs de kans om hun talent in het Utrechtse poppodium Ekko te tonen.

Floris Visman

Wie: Ramkot (België)
Waar: Ekko, Utrecht
Wanneer: Donderdag 13 april, 2023
Wat kost ‘t: 14 euro inclusief servicekosten

Stijf uitverkocht, zo luidde de boodschap op de website van de Ekko. Nu is het poppodium aan de Weerdsingel in Utrecht geen Ziggo Dome (de zaal is goed voor zo’n 300 zielen), voor een band die pas een debuutalbum in de schappen heeft liggen en niet echt voor de top-40 geschikte muziek maakt, is dat bijzonder knap.

De verwachtingen waren dan ook hoog. Enerzijds door de kwaliteit van debuutalbum In Between Borderlines dat met acht nummers eigenlijk geen zwakke punten kent. Anderzijds zijn de bands waar ze mee worden vergeleken, zoals Queens of the Stone Age, The Raconteurs en de landgenoten van Triggerfinger, niet de geringste.

Showmanship

De voorsprong waarmee Ramkot de wedstrijd in ging, wist het om te zetten in een overwinning. Vanaf de eerste seconde wordt duidelijk dat de Vlamingen, onder aanvoering van bassist en gangmaker Hannes Cuyvers niet gekomen waren om geroutineerd een dertien in dozijn setje te spelen – of wel, maar als dat zo is dan is het niveau van hun routinematig werk al zeer hoog.

Lees verder onder de foto

De vergelijking met Queens of the Stone Age is overigens goed te billijken. De band leunt zwaar op de baspartijen van Cuyvers. Tip: zorg voor goede oordoppen want de oren krijgen er goed van langs. Cuyvers – de andere bandleden zijn broers Tim (gitaar) en Tom Leyman (drum) – is op het podium duidelijk de leider van de band. En showman. Al in de eerste vijf minuten baant hij zich een weg door het publiek om in het midden van de zaal zijn bas er flink van langs te geven.

Toekomst

Dat de band eigenlijk pas kort aan de weg timmert en net pas een eerste album heeft uitgebracht wordt wel enigszins duidelijk. Hoewel het publiek de muziek en podium-energie uitermate goed kan pruimen, blijft het redelijk stil als de band het publiek een keer of twee aanspoort om mee te zingen. Geen schande uiteraard en iets dat zeer waarschijnlijk anders zal zijn als ze terugkomen.

Als, want ik kan mij voorstellen dat ze de volgende keer als ze de vijfde stad van Nederland aandoen niet in de Ekko staan, maar een gemiddelde zaal in TivoliVredenburg wel vol spelen. De energie, de kwaliteit van de liedjes die ijzersterk in elkaar zitten en niet onnodig lang worden gerekt, het showmanship; eigenlijk alles klopt wel.