Je weg banen door een woud van albumreleases is bijna niet te doen als je ook nog een sociaal leven wil hebben. Gelukkig sta je er niet alleen voor; Fried Coyote zet de beste albums van de eerste helft van 2023 voor je op een rijtje.

Floris Visman

Muziek is natuurlijk geen wetenschap, dus ‘in het geval van de ‘beste’ albums ‘beste’ kun je in het geval van albums interpreteren als ‘meest van genoten’ of favoriet’. Maar hoe dan ook hopen we dat je door onze lijst weer wat pareltjes aan je playlist kunt toevoegen. Voor de goede orde, we hebben alleen albums meegenomen die zijn uitgebracht in de periode van 1 januari tot en met 30 juni 2023.

En voor we beginnen: vergeet niet de Fried Coyote-playlist te volgen op Spotify. Die updaten we iedere vrijdag met de nieuwste muziek. Veel plezier met digitaal crate diggen!

Lees verder onder de Fried Coyote-playlist

In volgorde van verschijning, de beste albums van 2023 tot nu toe:

Myron Elkins – Factories, Farms & Amphetamines (13 januari)

Myron Elkins is er eentje uit de categorie jonge man met oude ziel. Met zijn debuutplaat Factories, Farms & Amphetamines geeft hij zijn loopbaan een officieel startsein waarbij hij regelmatig doet denken aan Gregg Allman. Southern rock heeft er weer een vaandeldrager bij.

Toptrack: Nashville Money

Drayton Farley – Twenty on High (3 maart)

Drayton Farley wordt vergeleken met Americana-koning Jason Isbell en hoewel hij op Twenty On High Isbells niveau niet kan halen, is het een enorm compliment. Isbell maakte in 2013 met Southeastern misschien wel de best Americana-plaat ooit en plaveide de weg voor artiesten als Sturgill Simpson, Tyler Childers en nu Drayton Farley.

Dat Farley niet aan Isbell kan tippen betekent niet dat Twenty On High geen goed album is. Integendeel, het is een van de betere platen dit jaar, het niveau van Isbell is gewoon amper te benaderen.

Toptrack: Norfolk Blues

Altın Gün – Aşk (31 maart)

De eerste van twee bands die de Nederlandse afvaardiging vertegenwoordigen in deze lijst. Alhoewel, Nederlands, al het werk van Altin Gün is in het Turks. De tracks op Aşk zijn psychedelische rock-covers van oude, Turkse nummers. De muziek is heerlijk dansbaar en met deze plaat zijn ze definitief doorgebroken in het buitenland en zetten ze ook in Amerika zoden aan de dijk.

Toptrack: Badi Sabah Olmadan

Bony Macaroni – The Big Bucks (31 maart)

Misschien wel de grootste verrassing in deze lijst. Want wie heeft er nou van Bony Macaroni gehoord en wat is dat eigenlijk voor gekke naam? Probeer je nu een beetje tegendraads te zijn door een obscuur plaatje in de lijst met beste albums op te nemen? Wel, het is misschien een beetje tegendraads, maar de Nederlandse band heeft gewoon een album in elkaar gestoken met elf ontiegelijk aanstekelijk emo-poppunk nummers.

Er spat een ongecompliceerde positiviteit en energie van de mannen van Bony Macaroni af en tracks als Marissa en MDA zijn oorwurmen die zich zo diep ingraven dat je een operatie nodig hebt om ze te verwijderen.

Toptrack: MDA

Metallica – 72 Seasons (14 april)

De oude metalbazen van Metallica lieten ons zeven jaar wachten, maar het resultaat mag er zijn. De solo’s zijn terug en James Hetfield en co zijn weer ongenadig hard. Hier en daar hadden de nummers ietsje korter en gefocust mogen zijn (Inamorata duurt ruim 11 minuten en is de langste Metallica-song ooit), maar de koek is duidelijk nog lang niet op.

Toptrack: 72 Seasons

Rose City Band – Garden Party (21 april)

Ripley Johnson ken je van Wooden Shjips en Moon Duo en van een ding kun je zeker zijn; waar Johnson is, zijn psychedelische deuntjes. Voor zijn project Rose City Band geldt niet anders. Garden Party is perfect getiteld, de plaat werkt namelijk perfect als zomerse plaat die je op de achtergrond kunt aanzetten en waarbij je eenmaal per kwartier opmerkt wat een heerlijk album het is. Psychedelische country in het kwadraat.

Toptrack: Chasing Rainbows

Bella White – Among Other Things (21 april)

Among Other Things grijpt je vanaf de eerste seconde, niet op de laatste plaats vanwege Bella Whites bijzondere, intense stem. Pas 22 jaar, maar dit country-talent kan zingen én liedjes schrijven alsof ze al decennia meeloopt. Er zijn ook bluegrass-invloeden te horen in haar werk, beïnvloed door haar vader die ooit in een bluegrassband zat. White voegt zich bij ander talent als Colter Wall, dat vanuit Canada de weg naar Amerika vindt.

Toptrack: Marylin

Dean Johnson – Nothing For Me, Please (5 mei)

Dean Johnson houdt er niet zo van om in de schijnwerpers te staan. Het duurde dan ook jaren voordat z’n debuutalbum in de schappen lag. Maar wij zijn maar wat blij dat iemand hem over de streep heeft getrokken.

Toptrack: Faraway Skies

The Murlocs – Calm Ya Farm (19 mei)

Het klinkt misschien cliché, maar in dit geval is het ook écht waar; The Murlocs, die bestaan uit verschillende leden van King Gizzard & The Lizard Wizard, worden alleen maar beter met de jaren. Psychedelic country rock, maar dan met een hevige soulsaus hier en daar.

Toptrack: Queen Pinky

Marty Stuart & His Fabulous Superlatives – Altitude (19 mei)

Als er iemand vooraan staat bij het behouden van échte countrymuziek, dan is dat Marty Stuart wel. En er zijn waarschijnlijk weinig mensen die net zoveel van het genre weten als hij. Maar zelf maakt ie ook nog muziek en op Altitude laat ie zien dat nog niet verleerd te zijn. Sterker nog, dit is een van de beste countryplaten van 2023 en grote kans dat we dat aan het eind van het jaar nog steeds durven beweren.

Toptrack: Country Star

Jason Isbell & The 400 Unit – Weathervanes (9 juni)

Na een viertal prachtige singles (met Middle Of The Morning en Save The World als uitschieters) is het geen verrassing dat Isbells achtste solo-album een voltreffer is. Naast dit country-meesterwerkje, kun je Jason Isbell (ex-Drive-by Truckers) straks ook zien in de nieuwste film van Martin Scorsese, Killers of the Flower Moon (20 oktober).

Toptrack: King of Oklahoma

Brennen Leigh – Ain’t Through Honky Tonkin’ Yet (16 juni)

Je komt het tegenwoordig nog zelden tegen; en country-artiest die authentieke, zelf geschreven honky-tonk van torenhoog niveau maakt. Brennen Leigh is het genre wel toevertrouwd, blijkt. We kunnen werkelijk waar geen zwakke track ontdekken op het album van de in Nashville wonende, uit North Dakota afkomstige Leigh.

Toptrack: Running Out Of Hope, Arkansas

Queens of the Stone Age – In Times New Roman… (16 juni)

Rauwer, meer back to basics; In Times New Roman… is een return to form van Queens Of The Stone Age. Overduidelijk aangedreven door de tumultueuze jaren die frontman Josh Homme achter de rug heeft. Ga maar na: hij verloor goede vrienden (Mark Lanegan, Taylor Hawkins), ging door een vechtscheiding en kreeg kanker. En daarmee is In Times New Roman… een echte verwerkingsplaat.

Toptrack: Carnavoyeur

King Gizzard & The Lizard Wizard – PetroDragonic Apocalypse; or, Dawn of Eternal Night: An Annihilation of Planet Earth and the Beginning of Merciless Damnation (16 juni)

Ik wilde een gevat tekstje schrijven voor het nieuwe metalalbum van King Gizzard, maar het past niet door de ellenlange albumtitel. Dus bij dezen! PetroDragonic Apocalypse; or, Dawn of Eternal Night: An Annihilation of Planet Earth and the Beginning of Merciless Damnation.

Grapje natuurlijk. King Gizzard & The Lizard Wizard zijn zo divers als een Zwitsers zakmes en zo productief als Lionel Messi. Een ding weten we zeker, ze zijn niet alleen goed in psychedelische rock, maar metal zit ze als gegoten.

Toptrack: Gila Monster

Tommy Prine – This Far South (23 juni)

Met debuutalbum This Far South stapt Tommy Prine uit de schaduw van vader John Prine. Drie jaar geleden overleed de singer-songwriter en dit album is duidelijk beïnvloed door de pijn die dat met zich meebrengt. This Far South is ondergedompeld in folk, country, (alt-)rock en zelfs een beetje punk.

Toptrack: Cash Carter Hill

Natural Child – Be M’Guest (29 juni)

Daar zijn ze weer! Sinds 2016/17 speelden ze geen gigs meer en er was alleen een album in 2020 dat totaal niet gepromoot is. Nu is er ineens Be M’Guest en lijkt Natural Child opgestaan uit de dood. Ongecompliceerde spelvreugde, prima psychedelische country, schijt aan alles; ze zijn weer helemaal in vorm.

Reservelijst

Whitehorse – I’m Not Crying, You’re Crying (13 januari)
Ghost Woman – Anne, If (20 januari)
El Dorodo – Unincorporated (27 januari)
Pony Bradshaw – North Georgia Rounder (27 januari)
Amanda Fields – What, When and Without (28 februari)
Dylan Earl – I Saw The Arkansas (10 maart)
City and Colour – The Love Still Held Me Near (31 maart)
Laid Back Country Picker – Go West (5 april)
William Prince – Stand In The Joy (14 april)
Kassi Valazza – Kassi Valazza Knows Nothing (26 mei)
King Krule – Space Heavy (9 juni)
Geese – 3D Country (23 juni)
Portugal. The Man – Chris Black Changed My Life (23 juni)
Magic Factory – Deliver The Goods (23 juni)
The Pink Stones – You Know Who (30 juni)