Woestijnblues wint gestaag terrein in Nederland en Etran de L’Aïr surft lekker mee op die golf. De band hypnotiseerde de Ekko in Utrecht op 1 september en dat is een knappe prestatie.

Floris Visman

Wat is dat toch met die woestijnbluesbands? Bombino, Tamikrest, Tinariwen, allemaal hebben ze het vermogen om een publiek in anderhalf uur in trance te brengen. Dat geldt ook voor Etran de L’Aïr. De band uit Agadez, een plaats in het noorden van het Afrikaanse land Niger, maakt daar al jaren muziek en is ook in ons land een graag geziene gast.

Ekko in Utrecht is de perfecte zaal voor de muziek van Etran de L’Aïr; intiem, donker, vuig met het spreekwoordelijke zweet op de vloer en de muren. De band speelt (lijkt wel) urenlang hypnotiserende bluesriffs met een Afrikaanse twist. Het publiek, dat afwachtend begint, lijkt tijd en ruimte vergeten en laat de heupen steeds wilder zwieren. Etran de L’Aïr krijgt het voor elkaar dat het Nederlands publiek de doorgaans stijve gewrichten soepel danst en dat is een hele prestatie.

Aanrader.

Luister hier naar de Fried Coyote-playlist met elke week nieuwe muziek!