Er is niets beter dan nieuwe muziek ontdekken en daarom cureren wij elke week de beste nieuwste tracks voor je uit de (alt-)country, roots, Americana, folk en meer. Deze week met onder andere Clay Street Unit, Sierra Hull en Jason Isbell!
Floris Visman
Je vindt alle nummers in de onderstaande Spotify-playlist. Vergeet niet de lijst te volgen (even op het plusje klikken)!*
*Omdat de Spotify-embed slechts 30 seconden van een nummer laat horen, kun je het beste de Fried Coyote-playlist op Spotify zelf luisteren. Hier is een link.
Wil je de beste country en Americana van de afgelopen jaren nog eens luisteren? Check dan onze lijsten uit 2023 en 2024.
Clay Street Unit – Let’s Get Stoned
Een platencontract bij Monument Records (in samenwerking met Sony Music), een eerste ep met Introducing Clay Street Unit; Clay Street Unit schiet uit de startblokken. Het zestal uit Denver dat geleid wordt door frontman, zanger, gitarist en liedjesschrijver Sam Walker, maakt een energieke mix van bluegrass, country en folk. Volg ze zodat je over een paar jaar kunt zeggen ‘Ik was een van hun eerste fans’. Deze mannen zijn hier om te blijven.
Jason Isbell – Foxes in the Snow (album)
Jeetje. Wie dacht dat Foxes in the Snow een tussendoortjes was, heeft het compleet mis. Zijn nieuwste, akoestische soloplaat is intiem, rauw en geeft een inkijkje in het turbulente (liefdes)leven van de singer-songwriter. Alle ups en downs komen langs, en vooral de scheiding met Amanda Shires vormt een rode draad. Na Weathervanes met The 400 Unit is ook dit weer een voltreffer. Is er een betere liedjesschrijver dan Jason Isbell?
Sierra Hull – A Tip Toe High Wire (album)
Sierra Hull verbrak onlangs de banden met platenmaatschappij Rounder Records. Die singer-songwriter met een voorliefde voor bluegrass en de mandoline is nu onafhankelijk en kan dus doen wat ze wil. A Tip Toe High Wire laat zien dat die keuze de juiste is. Op haar eerste studioplaat in vijf jaar zien we alle kanten van Hull. Razendsnelle en knappe instrumentals, ballads, opgewekte track, samenwerkingen met grootheden (Bela Fleck, Aoife O’Donovan). Sierra Hull lijkt bevrijd.
Nash Hamilton – Cold And Tired
Single nummer dire en we zijn nu compleet overtuigd. Good For You Too (9 mei) gaat hoge ogen gooien in jaarlijstjes. En dat is mooi, want meer mensen moeten singer-songwriter Nash Hamilton leren kennen. Cold And Tired is rauw en persoonlijk, net als zijn andere werk.
Ken Pomeroy – Days Getting Darker
Dta Ken Pomeroy aan een stille opmars bezig is, mag duidelijk zijn; haar nummers staan op de soundtrack van de Twister remake die vorig jaar uitkwam en ze maakte een prachtige single met John Moreland (Coyote). Haar tweede studioalbum, Cruel Joke, staat gepland voor 19 mei. En ook Days Getting Darker, een prachtige country-track, is een uitmuntend voorproefje van wat komen gaat.
Charley Crockett – Jamestown Ferry
Laat het maar aan Charley Crockett over om z’n eigen muziek te coveren met een twist. Jamestown Ferry is een publiekfavoriet die een jaar of acht geleden uitkwam op Lil’ G.L.’s Honky Tonk Jubilee. En net als je denkt dat het toch wel heel erg lijkt op het origineel, verschijnt de horn section, als een duvel uit een doosje. De man blijft verrassen.
Dawn Brothers – Can’t Let You In, Can’t Let You Out
Dawn Brothers zijn onderhand niet meer weg te denken uit het Nederlandse americana-landschap. Hoewel geen drastische verandering, evolueert hun muziek op Cry Alone (21 maart) en klinken ze nu donkerder en serieuzer dan voorheen.
Dawn Brothers hebben tussen maart en augustus flink wat data staan.
Dean Johnson – Blue Moon
Het blijft een mooi verhaal: Dean Johnson speelde het grootste deel van zijn leven in obscure barretjes. Er werd hem flink wat talent toegedicht, maar hij wilde eigenlijk helemaal niet bekend worden. Toch kregen ze hem zover om een plaat op te nemen. Nothing For Me, Please (2023) kwam uit op zijn 50ste verjaardag. En ja, nu het eenmaal zover is, kan de singer-songwriter uit Seattle natuurlijk niet meer terug. En dus is er nu een nieuwe single.
Dean Johnson is in april tweemaal te zien in Nederland.
I’m With Her – Ancient Light
Een groep met Sara Watkins, Sarah Jarosz, en Aoife O’Donovan mag een supergroep genoemd worden. De drie mega-getalenteerde singer-songwriters bundelen voor de tweede keer hun krachten tot een plaat. Wild and Clear and Blue komt op 9 mei uit en Ancient Light is een uitstekend voorproefje.
I’m With Her staat in mei in Paradiso.
Zara Alexandra – Broken Mirrors
In 2023 bracht Zara Alexandra als onbekende singer-songwriter de countryplaat Osage Oranges Comin Down. Het uitstekende debuut bleef grotendeels ontdekt, maar platenmaatschappij La Honda Records zag haar talent en pikte haar vorig jaar op. Ze woont in Colorado op een ranch en is net zoveel boer als artiest. Broken Mirrors is, zoals ze zelfs zegt, een ‘sad ass song’. Country van een echte country-girl.
Low Gap – Churches
Twee jonge gasten die geloof combineren met energieke country, folkrock en, in dit geval, honky tonk. En laat het geloof je niet afschrikken hoor, Gus en Phin Johnson rocken er op los. Er komt ergens dit jaar een tweede plaat aan, voor nu moeten we het even doen met Churches.
Pitney Meyer – Blue Water
Mo Pitney en John Meyer vormen samen Pitney Meyer, een bluegrass trio dat waarde hecht aan traditie. Je voelt in Blue Water echt de liefde die ze hebben voor het genre, evenals de country invloeden. Dat belooft wat voor hun eerste gezamenlijke studioplaat Cherokee Pioneer (18 april).
Matt Andersen – Magnolia
Er zijn weinig artiesten met een betere, diepere en gevoeligere stem dan Matt Andersen. Je kunt een J.J. Cale-cover dan ook wel aan de beste man overlaten. Magnolia komt op The Hammer & The Rose (25 april) te staan en is de tweede single van dat album.
Fried Coyote zag Matt Andersen schitteren op Ramblin Roots.
Robert Jon & the Wreck – Long Gone
Een southern rockband en John Oates, een helft van het legendarische Haal & Oates. Wie zag dat aankomen? Oates heeft Long Gone geschreven, samen met Robert Jon & the Wreck voor hun nieuwe album. Wanneer het uitkomt weten we nog niet, maar deze keiharde track houdt je wel even zoet.
Robert Jon & the Wreck is dit jaar onder andere op Rhythm & Blues Night in Groningen te zien.
Tanner Usrey – These Days
Wie Tanner Usrey weleens live heeft gezien, weet dat z’n band en hij er een feestje van maken. These Days is juist een zeer ingetogen track, geproduceerd door Dave Cobb. Het gaat over de mentale problemen waar Usrey mee worstelde. Er komt een plaat aan, maar wanneer is nog niet bekend.
Fried Coyote zag Tanner Usrey vorig jaar in het voorprogramma van Shane Smith & The Saints.
Kassi Valazza – Your Heart’s A Tin Box
Het leven van een artiest kent naast de bekende hoogtepunten, vaak ook diepe dalen. Kassi Valazza nam vanwege de hoge verwachtingen en uitputting drie maanden vrij van het touren, verhuisde naar New Orleans en leerde daar een kant van zichzelf kennen die ze niet geweldig vond. Daar gaat Your Heart’s A Tin Box over. Haar nieuwe album From Newman Street komt 2 mei uit.
Kassi Valazza komt in juni naar Nederland voor optredens in Tilburg en Groningen met Hannah Juanita.
Fried Coyote zag Kassi Valazza vorig jaar in het voorprogramma van Vincent Neil Emerson.
Carter Felker – Loser (album)
Carter Felker heeft geen hoge pet op van zichzelf. Zoveel wordt duidelijk als je naar Loser luistert. De titel alleen al zegt eigenlijk genoeg. De plaat gaat over zijn tekortkomingen als mens en partner. Het betekent niet alleen maar kommer en kwel, er staan ook liefdesliedjes op. Maar wat de Canadees ook zingt, het is doodeerlijk en dat valt te waarderen.
Susto Stringband – Never Losing Me
Americana-band Susto ken je waarschijnlijk wel. Maar met Susto Stringband gooit frontman Justin Osborne het over een andere boeg. De samenwerking met Holler Choir neemt de muziek van Susto onder handen en geeft het een bluegrass make-over. Susto Stringband: Volume 1 komt op 28 maart uit.
The Bones Of J.R. Jones – Savages
Radio Waves (20 juni) is de eerste keer dat Jonathon Linaberry met een producer van buiten zijn kennissenkring werkt. De eer is aan Robbie Lackritz (Feist, Bahamas). Op de eerste single, Savages, zingt hij over het gevoel van een roekeloze jeugd.
The Bones Of J.R. Jones speelt deze maand drie keer in Nederland.
friedcoyote.com 
Leave a comment