We vertelden het eerder al, maar Mike Frazier was er bijna niet meer. De singer-songwriter uit Seattle onderging vorig jaar een hersenoperatie vanwege mentale en fysieke problemen en moest daarna lang herstellen. Daar maakte hij goed gebruik van door een nieuwe plaat te schrijven en op te nemen. Dat is het persoonlijke April Days geworden.​

Frazier, oorspronkelijk afkomstig uit de Shenandoah Valley in Virginia, vond in zijn nieuwe woonplaats Seattle niet alleen een nieuw thuis, maar ook een nieuwe muzikale energie. April Days nam hij live op in een kelder in de Ballard-wijk van Seattle. Hij produceerde het album zelf, met hulp van Matteo DeBenedetti als engineer. Erik Romero mixte de plaat, Danny Gibney deed de mastering. Muzikaal beweegt Frazier zich ergens tussen folk, Americana en soulvolle indie-rock, met een warme, analoge sound die perfect past bij de oprechtheid van zijn verhalen.

De beste momenten van April Days zitten in de kleinste details. Het titelnummer April Days, geschreven op zijn ziekenhuisbed met accordeonbegeleiding van Mark Masefield, is breekbaar en toch hoopvol. Ballard Avenue voelt als een liefdevolle brief aan zijn nieuwe leven in Seattle, terwijl World Without Empires op indringende manier een verlangen naar een eerlijkere wereld verwoordt. De pedal steel, viool en bijdragen van muzikale vrienden als Wryn en Kaya Moody maken het geluid warm en vol zonder ooit te overrompelen.​

April Days is geen plaat die je even snel opzet. Het vraagt aandacht en geeft daar veel voor terug. Wat begint als een persoonlijk verhaal, groeit gaandeweg uit tot iets universelers: een ode aan herstel, gemeenschap en het simpele feit dat je er nog bent. Frazier heeft zichzelf opnieuw uitgevonden zonder zijn roots te verloochenen, en dat hoor je in elke vezel van deze plaat.​

Wie houdt van eerlijke, analoge singer-songwriter platen met een ziel, moet April Days zeker een kans geven.

Luister naar April Days.