Tijdens zijn optreden in TivoliVredenburg in Utrecht praat JP Harris honderduit over zijn leven dat hem hiernaartoe heeft geleid. Een leven vol drugs- en drankgebruik, een leven dat zomaar anders af had kunnen lopen. Hij staat er vol tatoeages en een baard waar je u tegen zegt zijn liefde voor de country en het leven on the road te verklaren.

Floris Visman

Trots is hij zelf nog heet meest op het oeuvre dat ie in een kleine vijftien jaar bij elkaar schreef; vijf albums vol doodeerlijke en vaak persoonlijke countrynummers. Hij is trots dat hij een show kan samenstellen die louter uit eigen werk bestaat, want, zo vertelt hij het in Utrecht aanwezige publiek, hij speelde in het begin van zijn loopbaan vooral covers.

De 42-jarige Harris zingt kalm, schreeuwt niet en dus ben je bijna gedwongen om of je heupen los te gooien op de muziek, of je te focussen op de teksten. Om die wat context te geven vertelt hij tussen de nummers door over zijn toerleven, z’n tumultueuze leven voor de muziek en het feit dat ie niet meer zo hard kan doorhalen als toen ie jong was.

Harris brengt een mix van zijn zijn oude werk en JP Harris Is A Trash Fire (2024). Daar staan een aantal prachtige nummers op, zoals To The Doves, dat zomaar een verloren gewaand nummer van Kris Kristofferson had kunnen zijn. Of Old Fox, een vrolijk nummer over een oude vos die z’n streken niet is verleerd.

JP Harris is er eentje van de oude stempel. Je zult hem niet snel op de TikTok-trein zien springen zoals veel jonge artiesten doen. Hij heeft de hoop op vlug succes allang opgegeven, maar dat deert hem niks. Zo grapt ie nog over z’n ‘eerste miljoen’. “Ik heb een miljoen…streams. Dus dat is een paar dollar, haha.” JP Harris is een sieraad dat we met z’n allen moeten koesteren.

Het concert van JP Harris in TivoliVredenburg maakte deel uit van een double bill met North Mississippi Allstars. Het verslag van dat concert vind je hier.

Luister hier naar JP Harris Is A Trash Fire.