Elf nieuwe nummers? Ja graag! Tyler Childers houdt ervan om te verrassen, en dat doet hij op z’n zachtst gezegd ook met Snipe Hunter. Er staan old school countrytracks op (Cuttin’ Teeth, Bitin’ List), nummers die neigen naar garagerock (Snipe Hunt) en een bizarre ode aan Australië (Down Under). Er gebeurt zoveel op Snipe Hunter dat er meerdere luisterbeurten nodig zijn om het nieuwe album van de singer-songwriter uit Kentucky te ontrafelen. Maar het is het meer dan waard.

Floris Visman

Nieuwe muziek van Tyler Childers is schaars. Zeker als je kijkt naar nieuwe originals. Ga maar na; op Can I Take My Hounds to Heaven? (2022) staan slechts zes nieuwe nummers die door Childers zijn geschreven. Op Rustin’ in the Rain (2023) zijn het er slechts vijf. Een zeer schamele vangst voor een ontzettend gelouterde liedjesschrijver.

Op Snipe Hunter is echter alles anders. Ja, sommige tracks schreef de singer-songwriter uit Kentucky al jaren geleden, maar die nam hij nooit op. Hier zijn alle 13 nummers originals. Dat alleen al is een enorme plus. En al met al is het een avontuurlijk album geworden.