Space -countryrocker Garrett T. Capps speelde woensdag een groot deel van zijn nieuwe plaat Life Is Strange, en die viel in de smaak. Wat zagen we nog meer in TivoliVredenburg?

Floris Visman

De vraag was woensdagavond 17 september helemaal in het puntje van TivoliVredenburg: welke Garrett T. Capps zouden we krijgen? Komt die van zijn laatste studioalbum Life Is Strange opdagen, bedachtzamer en toegankelijker? Of zien we de space cowboy die we kennen van zijn eerdere werk, samen met zijn trouwe crew NASA Country?

Het antwoord is dat laatste. Life Is Strange is een geweldige plaat, om maar meteen met de deur in huis te vallen. En vertaalt zich live prima naar de space country van Capps en co. Wie weleens naar een optreden van de Amerikaan is geweest, weet dat het los kan gaan: van balorig gedrag tot hallucinerende riffs en solo’s.

Zo ook in Utrecht. Na een betoverend voorprogramma van Spectral Geezers (denk: soundscapes) gaat Garrett T. Capps nog enigszins rustig van start. Maar hoe dieper in de set, hoe meer je het besef van tijd kwijtraakt. De uitgesponnen nummers van soms zes, zeven minuten zorgen ervoor dat je even moet checken of je voeten nog op de grond staan.

Het leuke is dat de singer-songwriter de afgelopen jaren een uitstekend oeuvre heeft opgebouwd. Naast werk van zijn nieuwe plaat komen ook favorieten als Ouray en Born In San Antone voorbij. De entertainer kan zo een rijke set samenstellen. Capps is een ontzettend onderschatte muzikant en verdient grotere zalen dan de Cloud Nine in TivoliVredenburg.