Hoe fijn het ook is om muziek thuis op te zetten, de magie van een live optreden blijft onovertroffen. Fried Coyote stond ook in 2025 weer op talloze concerten en festivals, en dit zijn de shows die ons het meest bijbleven.
Floris Visman
Voor we erin duiken: zin in nieuwe muziek? Volg de Fried Coyote-playlist op Spotify en krijg elke week een lading verse tracks voorgeschoteld. Al gevolgd? Mooi, dan kun je door. Veel leesplezier!
Johnny Blue Skies (Paradiso, Amsterdam, 4 maart)
Geen voorprogramma, geen encore, geen gelul, maar gewoon drie uur lang ijzersterke muziek van steengoede muzikanten. Het zijn vaak de groten die alles net een beetje anders doen, hun eigen pad varen. En dat is toch wel de categorie waarin we Johnny Blue Skies, -Sturgill Simpson 2.0- onder mogen scharen.
Lees hier ons verslag van Johnny Blue Skies in Paradiso.
Kaitlin Butts (TivoliVredenburg, Utrecht, 12 maart)
Kaitlin Butts, die gewend is om met een band te spelen, was op woensdag 12 maart in Utrecht te vinden zonder backup. En wat blijkt? Die heeft ze helemaal niet nodig. De Cloud Nine in TivoliVredenburg was tegelijkertijd perfect voor een intiem optreden en veel te klein voor iemand die zo getalenteerd is en zoveel persoonlijkheid heeft als de singer-songwriter uit Oklahoma. Kaitlin Butts, onthoud die naam.
Lees hier ons verslag van Kaitlin Butts in TivoliVredenburg.
Jenny Don’t and The Spurs (The Skiff, Hilversum, 19 juni)
Je verwacht het niet direct; een Amerikaanse outlaw en honky tonk country act die ergens in Hilversum in een groezelige kroeg de ballen uit hun broek staan te spelen. En dat voor niks. Toch zijn het dit soort plekken waar de band in z’n element is. Het bier op de muren, wild dansende gasten en good ol’ fashioned honky tonk.
Lees hier ons verslag van Jenny Don’t and The Spurs in The Skiff.
Jake Vaadeland & the Sturgeon River Boys (Rotterdam Bluegrass Festival, 5 juli)
Hij is pas 22, maar maakt nu al furore in zijn thuisland Canada. Samen met zijn band, The Sturgeon River Boys, brengt hij een mix van bluegrass, rockabilly en ouderwetse country. Hun show is echt een belevenis: het lijkt alsof je naar een tv-programma uit de jaren vijftig kijkt. Alles klopt, van de glimmende pakken tot de opzettelijk oubollige aankondigingen en intermezzo’s van Vaadeland. Als je het niet beter wist, zou je zweren dat je terug in de tijd bent geteleporteerd.
Lees hier ons verslag van het Rotterdam Bluegrass Festival.
Jesse Daniel (TivoliVredenburg, Utrecht, 11 juli)
Het is een seconde stil en dan, alsof de bliksem toeslaat, schopt Jesse Daniel in de lucht en knalt de muziek aan. Honky-tonk vult de ruimte en bezoekers joelen en slaan hun handen stuk. Naast hem staat zijn vrouw Jodi Lyford, deel van zijn band. Het is illustratief voor het momentum dat de singer-songwriter uit Texas kent, en voor zijn wederopstanding.
Lees hier ons verslag van Jesse Daniel in TivoliVredenburg.
Ian Noe (Tolhuistuin, Amsterdam, 2 september)
Ruim anderhalf jaar na zijn laatste optreden in Nederland, een exclusieve gig tijdens TakeRoot, is Ian Noe weer terug in Nederland. In de Tolhuistuin in Amsterdam verraste de singer-songwriter met oude favorieten en een handvol nieuwe songs.
Lees hier ons verslag van Ian Noe in Tolhuistuin.
Garrett T. Capps (TivoliVredenburg, Utrecht, 17 september)
Space -countryrocker Garrett T. Capps speelde woensdag 17 september een groot deel van zijn nieuwe plaat Life Is Strange, en die viel in de smaak. Wat zagen we nog meer in TivoliVredenburg? Een heleboel.
Lees hier ons verslag van Garrett T. Capps in TivoliVredenburg.
Billy Strings (TivoliVredenburg, Utrecht, 8 oktober)
Bluegrass leeft en dat is voor een groot deel te danken aan een 33-jarige Amerikaan met de naam Billy Strings. De singer-songwriter stond op 7 en 8 oktober met z’n band in TivoliVredenburg. Fried Coyote was er die laatste avond bij en zag dat het goed was.
Lees hier ons verslag van Billy Strings in TivoliVredenburg.
Red Clay Strays (Paradiso, Amsterdam, 29 oktober)
Als je naar het grote geheel kijkt, zijnde Red Clay Strays pas net bezig. Ze brachten immers pas in 2022 hun eerste album uit, waarmee ze in 2024 doorbraken. Toch is drie jaar lang voor een band van hun statuur voor een eerste optreden in Nederland. Maar eens moet de eerste keer zijn en op 29 oktober 2025 was Paradiso de eerste Nederlandse poptempel waarin de band uit Mobile, Alabama voet zette.
Lees hier ons verslag van Red Clay Strays in Paradiso.
Horsebath (TakeRoot, Groningen, 3 november)
Vanaf de eerste seconde pakken de Canadezen ons bij de lurven om niet meer los te laten. De Foyer, die gedurende het concert steeds voller liep, ging compleet los. Van dansend volk tot joelende mensen die hun ogen niet konden geloven. Wat gebeurt hier? En wie is dit vijftal dat een kruising lijkt tussen The Beatles en The Band en zowel in rust als in uitspattingen uitblinkt?
Lees hier ons verslag van TakeRoot.
James McMurtry (TakeRoot, Groningen, 3 november)
Er werd ons door kenners gewaarschuwd dat het nog weleens luid kon worden, dus de oordoppen gingen wat dieper in. En daar was niets aan gelogen. McMurtry en co. waren op dreef. Zowel oude favorieten als nieuw werk kwamen voorbij en ze leken er echt zin in te hebben.
Lees hier ons verslag van TakeRoot.
Benieuwd naar onze favoriete optredens van voorgaande jaren? Je bekijkt ze hier:
Nog niet uitgelezen? Check dan onze favoriete albums van 2025:
friedcoyote.com 
Leave a comment