The Chats hebben een uitstekende live-reputatie, iets dat de Australische pubpunkband in Paradiso eens temeer bewijst. Het trio breekt de zaal compleet af.

Floris Visman

Paradiso is misschien wel het mooiste poppodium van Nederland en het aantal legendarische bands en artiesten dat er heeft gestaan is allang niet meer bij te houden. Maar het is wél een beschaafde zaal, met een prachtige, sjieke uitstraling. Je zou de poptempel het liefst inlijsten en op je schouw zetten.

The Chats hebben daar lak aan. En het publiek misschien wel nóg meer. Op zondagavond 4 juni – ja, de dag van de mega-storing van de NS – staan de pubpunkers uit Queensland, Australië geprogrammeerd rond de klok van half negen. Netjes op tijd voor het volk dat op maandag weer vroeg uit de veren moet. Maar de treinstoring gooit roet in het eten en om mensen die vertraging hebben tegemoet te komen, begint de band een kleine drie kwartier later.

Lees door na de foto

Kolkende massa

Het is geen band van veel woorden. Er kan nog net een ‘Hey, we’re The Chats from Queensland’ vanaf, maar dat is absoluut geen voorbode van een matige avond. De energie is vanaf het eerste moment voelbaar en komt zowel bij de band als het publiek uit de poriën. Het netjes gesorteerde publiek dat veelal uit jongeren bestaat, verandert bij de eerste klanken in een kolkende massa waar mensen in verdwijnen en door uitgespuugd worden.

Zoals het een goede punkband betaamd zijn de nummers vaak kort (zo’n twee minuten). Na ieder nummer krijgen de aanwezigen een paar seconden om zich bij elkaar te rapen alvorens het weer losgaat. The Chats zijn een belevenis en het publiek voedt van hun energie. Maar het is te makkelijk om hun succes alleen daaraan toe te schrijven. De nummers zitten goed in elkaar en de mannen kunnen echt wel een potje spelen.

Voor punkliefhebbers is dit een must en eigenlijk voor degenen die niet van het genre houden of er niet mee bekend zijn ook. Gaat dat zien.