John Blek bracht begin dit jaar z’n achtste album uit en Until The Rivers Run Dry is misschien wel z’n beste. Het is in ieder geval een relaxte, romantisch plaat van de Ierse folk singer-songwriter. In januari komt de zelfbenoemde troubadour met een nieuwe plaat én toert hij door Nederland. Een uitstekende aanleiding om hem wat beter te leren kennen.

Floris Visman

Waar ben je opgegroeid?

Ik ben net buiten Cork City aan de zuidkust van Ierland opgegroeid.

Door welk nummer of welke plaat werd je verliefd op muziek?

Mijn vader had een aantal mixtapes die hij samenstelde en die we tijdens lange autoritten afspeelden. Eén hele cassette met Willie Nelson, voornamelijk duetten. Die vond ik geweldig. Het begon met On The Road Again. Mijn andere favoriet uit die tijd was een Beatles-mixtape met Fool On The Hill, She’s Leaving Home, Eleanor Rigby en Norwegian Wood en nog veel meer. Het was de masterclass waarvan ik niet wist dat ik die nodig had toen ik 6 of 7 jaar oud was.

Wie heeft je leren spelen/zingen?

Ik kon altijd al een beetje zingen, maar toen ik 16 was begon ik het wat serieuzer te nemen en kreeg ik er veel plezier in. Ik ben toen ook gitaar gaan spelen en heb het mezelf aangeleerd. In het begin leerde ik nummers van Nirvana en later probeerde ik de stijlen van mensen als Bert Jansch en Nic Jones te kopiëren. Tot op de dag van vandaag leer ik nog steeds.

Welke muziek heeft je stijl het meest beïnvloed?

Dat is moeilijk te zeggen. Het is een beetje een smeltkroes. Veel folkmuziek uit de jaren 60 en 70. Ik ben een grote fan van Neil Young, ik hou van het gitaarspel van Bert Jansch. Maar ik was een kind van de jaren 90 en 00 en dat heeft zeker ook invloed op de muziek. Mensen als Wilco, Ron Sexsmith en Iron and Wine behoren allemaal tot mijn meest gedraaide platen van dit moment.

Wat voor baantje(s) heb je gehad om het te maken in de muziek?

Ik was een tijdje schoenenverkoper, maar de beste échte baan die ik ooit heb gehad was een jaar in een gitaarwinkel werken toen ik 20 was. Ik genoot van elke minuut!

Roots | Sophie Coyote: ‘Niemand wist van mijn liefde voor zingen, zelfs mijn familie niet’

Wie heeft er vanaf de eerste dag aan je zijde gestaan? Je grootste steun.

Ik krijg veel steun van mijn vrienden en familie. Ik denk dat ze niet altijd weten wat ik doe of probeer te doen, maar ze hebben vertrouwen in me.

Wat is/was je favoriete huisdier?

Ik heb nooit een huisdier gehad, maar ik heb een paar gitaren die dat gat in mijn leven opvullen. Momenteel ben ik erg gesteld op mijn Lakewood D-14.

Op welk nummer van jezelf ben je het meest trots?

Ik hou evenveel van al mijn kinderen.

Welke muziek heeft je door de moeilijkste tijden in je leven geholpen?

Cassadega van Bright Eyes.

Nieuwe muziek, week 50: Joshua Ray Walker, Town Mountain, Hermanos Gutiérrez (en meer)

Wat is je favoriete zaal?

Dat zijn er drie: Coughlan’s Bar in Cork, Ierland, Lutherse Kerk in Groningen, Nederland en KGB in Langenberg, Duitsland.

Waardoor voel je je thuis als je onderweg bent?

Op het podium staan. Dan voel ik me het meest op mijn gemak.

Welke wortels leg je in de toekomst? Kom je nog met nieuwe muziek of tournees?

Mijn vrouw en ik hebben dit jaar een huis gekocht, dus we zijn bezig met het opknappen van het huis en het ons eigen maken. Ik geniet er echt van! Ik heb een nieuwe EP met de Broken Strings die op 12 januari uitkomt en ik heb drie weken shows in België, Nederland en Duitsland. Check de data op mijn website. Ik denk dat 2024 nog veel meer nieuwe muziek uitkomt.

Roots | Josh Gray: ‘Ik luister niet graag naar mooie muziek als ik depressief ben’

Concert: Julianna Riolino sluit toer succesvol af met ongepland optreden in Utrecht