De een loopt al honderd jaar mee in de muziekwereld, de ander is zo groen als gras. De onderstaande artiesten hebben in elk geval een ding gemeen: ze hebben allen een debuutplaat uitgebracht die Fried Coyote zo kan bekoren dat ie bij onze favoriete debuutalbums van 2023 hoort.

Floris Visman

Voor we beginnen: vergeet niet de Fried Coyote-playlist te volgen op Spotify. Die updaten we iedere vrijdag met de nieuwste muziek. Veel plezier met digitaal crate diggen!

Amanda Fields – What, When and Without

Met haar betoverde stem doet Amanda Fields denken aan grote countrylegendes van weleer. En dat terwijl ze voor dit jaar nog nooit een album had uitgebracht. Niet dat de Amerikaanse uit Virginia (en nu woonachtig in Nashville) onervaren was; ze speelde veel bluegrass in de countryhoofdstad van de USA. What, When and Without is bij velen aan de aandacht ontsnapt maar is echt een pareltje.

Miles Miller – Solid Gold

Zijn eerste solowerk verraadt waar we al op hoopte; de drummer uit Sturgill Simpsons band kan prima op eigen benen staan. Op Solid Gold hoor je country, een beetje blues en rock en hier en daar wat The Allman Brothers Band-invloeden. Een uiterst geslaagd debuut dat smaakt naar meer.

Nat Myers – Yellow Peril

Het is moeilijk te geloven dat dit album niet ergens in een archief is opgeduikeld, maar origineel materiaal bevat van een Amerikaans-Koreaanse artiest uit het westen van Tennessee die verliefd is op de blues. En dit is geen kopieerwerk, hè. Yellow Peril is een pareltje van een bluesalbum dat met hulp van Dan Auerbach in Nashville is opgenomen en prachtig geschreven nummers bevat.

Katja Kruit – Live A Little More

Country en bluegrass met een authentieke snik uit Delft? Jazeker, en hoe! Katja Kruit brengt 13 stukjes Amerika naar Nederland op haar debuutalbum. Zang, dobro, lap steel gitaar; de Delftse doet het allemaal. Een veelbelovend debuut.

Bryce Lewis – Saskatchewan Country Guitar

La Honda Records uit Kentucky is een klein, maar fijn platenlabel. Er staan nog geen tien artiesten bij ze onder contract, maar grote kans dat je het meerendeel kent. Zo geeft het label bijvoorbeeld onderdak aan Vincent Neil Emerson, Colter Wall en The Local Honeys. En Bryce Lewis. Lewis, die net als Wall uit Saskatchewan komt, is een duizendpoot. Zo werkte als boerenknecht, monteur, vrachtwagenchauffeur en backup-muzikant. En nu heeft hij zélf een album uitgebracht, een instrumentaal album welteverstaan. En hij put ermee uit eigen ervaring. Waan je dus op de Canadese prairie.

Huston Sonhouse – Fruit from the Tree

Veel is er niet bekend over Huston Sonhouse. De stukjes over de multi-instrumentalist zijn op een hand te tellen. Zo lezen we bijvoorbeeld dat hij een Jehova’s getuige is geweest. En dat hij bijzondere liveshows geeft. Hij speelt namelijk live instrumenten, neemt het op en speelt het af. Zo heeft hij in z’n eentje tóch een band bij zich op het podium. Dit jaar bracht hij zijn debuut uit en dat viel hier in de smaak. Een diepe bariton, een soundtrack van een spaghetti-western; Sonhouse levert een bijzonder album af.

Caleb Lee Hutchinson – Southern Galactic

Je zou het niet verwachten van een voormalig kandidaat van The Voice en American Idol, maar Caleb Lee Hutchinson maakt échte country met ziel. Geen sellout dus, maar iemand die de independent country een warm hart toedraagt. Debuutalbum Southern Galactic gaat hier op repeat.

Josie Toney – Extra

Violist uit de band van Sierra Ferrell heeft nu een eigen wapenfeit met Extra. Op haar eerste soloplaat staan prachtige countryliedjes en Josie Toney heeft een verrassend goede stem. Extra is hopelijk een opmaat naar nog meer prachtige albums.

Dean Johnson – Nothing for Me, Please

Dean Johnson houdt er niet zo van om in de schijnwerpers te staan. Het duurde dan ook jaren voordat z’n debuutalbum in de schappen lag. Maar wij zijn maar wat blij dat iemand hem over de streep heeft getrokken.

Tommy Prine – This Far South

Met debuutalbum This Far South stapt Tommy Prine uit de schaduw van vader John Prine. Drie jaar geleden overleed de singer-songwriter en dit album is duidelijk beïnvloed door de pijn die dat met zich meebrengt. This Far South is ondergedompeld in folk, country, (alt-)rock en zelfs een beetje punk.

Gezien: Paradiso, Amsterdam.

Myron Elkins – Factories, Farms & Amphetamines

Myron Elkins is er eentje uit de categorie jonge man met oude ziel. Met zijn debuutplaat Factories, Farms & Amphetamines geeft hij zijn loopbaan een officieel startsein waarbij hij regelmatig doet denken aan Gregg Allman. Southern rock heeft er weer een vaandeldrager bij.

El Dorodo – Unincorporated

Begeleidingsbands zijn van onschatbare waarde en ze blijven vaak onderbelicht, terwijl er een heleboel overlopen van het talent. Denk aan de Drifting Cowboys van Charley Crockett, de Texas Gentlemen van Willie Nelson en de Tennessee Three van Johnny Cash. El Dorodo bestaat uit de leden van de begeleidingsband van Tyler Childers z’n The Food Stamps plus Doug Woodward. De band bracht begin 2023 uit het niets een album uit met echte classic country met een knipoog.

Logan Halstead – Dark Black Coal

Eindelijk! Hoewel Halstead slechts 19 jaar is, zwerven er al een paar jaar tracks rond op het internet van de Kentucky Kid. Nu is daar Dark Black Coal, z’n debuutalbum. Naar goed voorbeeld van Tyler Childers.

Nog niet genoeg gehad? Check hieronder onze favoriete albums van 2023!

Fried Coyote’s 32 favoriete albums van 2023