Rachel Brooke is een échte. Op This One’s For You zingt ze met ‘wit and grit’ over het leven als onafhankelijke artiest in de verraderlijke muziekwereld en over de gevaren van AI voor artiesten. En dat doet ze altijd met een knipoog en een gezonde dosis zelfspot. De nieuwe plaat is dit keer met band opgenomen, na haar terugkeer met het akoestische (maar net zo sterke) Sings Sad Songs.

Floris Visman

Na een break vanwege haar mentale gezondheid is Rachel Brooke weer terug en ziet ze de wereld, en het muziekwereldje, een stuk helderder. Die helderheid heeft ze gebruikt voor het schrijven van This One’s For You, haar zesde studioalbum en wellicht haar meest countryplaat tot nu toe.

Het leuke aan Rachel Brooke is dat ze doodeerlijk is, soms zware onderwerpen behandelt (denk aan tearjerkers en ballads als The One Who Got Away en The Northstar), maar dat ze dat regelmatig met een knipoog doet. De lach is nooit ver weg bij de singer-songwriter uit Michigan. Ze is een uitstekend songwriter die met teksten kan spelen en woorden kracht bijzet met haar loepzuivere stem.

Op I Chose Poorly en The Real Pretender heeft ze het over de uitdagingen als independent artiest in een ingewikkelde muziekwereld, waarin soms ook het slechtste in jezelf naar boven komt. Na haar break kan ze er met zelfspot op terugkijken.

Het is voor Nederlandse fans van echte country te hopen dat Brooke een goede boeker vindt en ons land een bezoekje gunt. This One’s For You is misschien wel haar beste plaat en ik gun haar een internationale doorbraak, ook al is het in de marge.

Rachel Brooke – Rachel Brooke Sings Sad Songs (recensie)