Er is niets beter dan nieuwe muziek ontdekken en daarom cureren wij elke week de nieuwste toptracks voor je uit de (alt-)country, roots, Americana. Charley Crockett komt -verrassing, verrassing- met nieuw werk, Willi Carlisle gaat door met het maken van prachtige folkverhalen en Amelia White vertelt over haar leven on the road; deze tracks en albums vielen ons dit keer op!
Floris Visman
Je vindt alle nummers van deze week en de rest van 2024 in de onderstaande Spotify-playlist. Vergeet niet de lijst te volgen! Dus druk op play en lees lekker verder. En o ja, wil je nog eens neuzen door alle nieuwe muziek uit 2023? Die hebben we naar deze playlist verplaatst!
Charley Crockett – $10 Cowboy
Als we twee dingen zeker weten dan is het dat we doodgaan en dat we belasting moeten betalen. We ontkomen niet aan de zogenoemde ‘death and taxes’. Een ander zekerheidje is dat country- en Americanaster Charley Crockett elk jaar minstens één album uitbrengt. En ook die voor 2024 staat alweer vast: 26 april verschijnt $10 Cowboy (spreek uit als ‘ten dollar cowboy’). Hier is de gelijknamige single.
Willi Carlisle – Critterland (album)
Folkmuzikant Willi Carlisle maakt een pijlsnelle ontwikkeling door. Stond hij in de eerste helft van 2023 nog voor een halfgevulde Ekko, aan het einde van het jaar was hij een van de meest gewilde acts op TakeRoot in Groningen. Om die ontwikkeling vast te houden en uit te breiden, komt de Amerikaan nu met een nieuw album met meer ijzersterke verhalen.
Amelia White – Get to the Show
‘All I wanna do is get up there and sing. I don’t wanna hear about ice on the wing‘. de woorden uit haar nieuwe single Get to the Show laten niks aan de verbeelding over. Amelia White leeft on the road. En als iemand daar een mening over mag hebben is dat White wel. De Amerikaanse roots- en country-artiest is al sinds begin jaren 2000 onderweg. En met haar nieuwe werk laat ze horen nog lang niet uitgeblust te zijn. Love I Swore komt 23 februari uit.
Wolf van Elfmand – The Unrelenting Saga Of Heart Vs Head
Geweldige naam heeft die Wolf van Elmand. En dat moet een Nederlander zijn, toch? Niets is minder waar, de beste man komt uit Brooklyn, New York. De Amerikaan is echter wél een rasmuzikant. Eentje die country maakt, ondanks dat z’n een na laatste single Don’t Call It Country heette. Die track schreef hij nadat hij stopte met een band die Americana en rock ‘n’ roll maakte, solo country ging maken en toen bij sommige venues niet meer terug hoefde te komen.
Chatham County Line – Hiyo (album)
De mannen uit Raleigh, North Caroline zijn al even bezig; sinds 2003 om precies te zijn en dat leverde al (zeker) veertien albums op aan prima Americana, country en bluegrass. Ook Hiyo mag er weer zijn, met tracks als B S R en Way Down Yonder die zo uit een Taylor Sheridan-productie lijken ontsnapt.
Nathan Kalish – Existential AI
Cosmic country won de afgelopen jaren flink aan populariteit, net als artificial intelligence (AI). Nathan Kalish uit Milwaukee, Wisconsin (maar nu woonachtig in Nashville) combineert beide tot een heerlijke track met veel energie naar het einde toe. Vorig jaar zag Fried Coyote de multi-instrumentalist en z’n band The Derechos op Des Konings Fest in de tuin van het Burgerweeshuis en zij maakten daar een goede indruk.
Malcolm MacWatt – Dark Harvest (album)
Multi-instrumentalist Malcolm MacWatt maakt Schotse Americana vermengd met folk en die combinatie werkt wonderwel goed. Met Dark Harvest perfectioneert de Schot die in Engeland woont het geluid dat op Settler uit 2021 al voor een deel te horen was. MacWatt staat op 21 september in TivoliVredenburg.
Wilder Woods (ft. The War and Treaty) – Be Yourself
Heb je weleens het gevoel dat je niet goed genoeg bent en dat je iedereen voor de gek houdt? Bear Rinehart van Wilder Woods wel en daar schreef hij een nummer over. Om het lied kracht bij te zetten, nodigde hij The War and Treaty uit om mee te doen en het Grammy-genomineerde duo deed dat maar wat graag. Een heerlijk soulvolle track.
The Commoners – The Way I Am
Dat is even lekker wakker worden. The Commoners trillen je uit bed met opgewekte rootsrock met soultinten. Of Southern rock. De band komt dan misschien niet uit het Amerikaanse Diepe Zuiden, in Canada zijn ze wel zo zuidelijk als het maar kan met Toronto als stamplaats. Denk The Black Crowes, niet op de laatste plaats door de vocalen van Chris Medhurst. 21 juni verschijnt hun nieuwe plaat Restless.
Voltage – Leave It All Behind
Stevige Southern rock van Nederlandse bodem? Jawel! De band van Dave Vermeulen, die inspiratie haalt uit onder andere Lynyrd Skynyrd en The Black Crowes, geeft op het podium alles. Vorig jaar woonde Fried Coyote nog een optreden bij op het Bridge Festival in Eindhoven. Leave It All Behind is de tweede single van een nog titelloos album dat op 12 april uitkomt. De band geeft geeft een releaseshow op 13 april in TivoliVredenburg.
William Elliott Whitmore – Silently, The Mind Breaks (album)
Het prachtige roots-folk oeuvre van William Elliott Whitmore heeft er weer een nieuw pareltje bijgekregen. Grotendeels akoestisch gespeeld met afwisselend gitaar en banjo neemt Whitmore je mee langs zijn soms bijzondere en af en toe duistere, dan weer humoristische hersenspinsels.
Jason Hawk Harris – The Risk You Take
Schromelijk onderschat, zo kunnen we Jason Hawk Harris het beste omschrijven. Vorig jaar bracht de Amerikaan uit Houston die tegenwoordig in Los Angeles woont, Thin Places uit. Maar ondanks lovende kritieken (de plaat bemachtigde ook een plekje als eervolle vermelding in onze lijst met favoriete albums van 2023) bleven de luistercijfers achter. En dat is zonde. Gelukkig houdt Harris de moed erin en is er nu een nieuwe single.
Sarah Jarosz – Polaroid Lovers (album)
Sinds haar 18e bracht Sarah Jarosz zeven albums in veertien jaar uit. Polaroid Lovers is de nieuwste en laat zien dat de singer-songwriter zich blijft ontwikkelen. En hoewel bijna de helft van de nummers al als single is verschenen, blijft er nog genoeg moois over om te ontdekken. Runaway Train bijvoorbeeld.
Wyatt Flores – Milwaukee
Als er één naam op doorbreken staat in 2024, dan is dat wel Wyatt Flores. De singer-songwriter schrijft eerlijke liedjes uit de school van Zach Bryan en Charles Wesley Godwin en legt er minstens net zoveel overtuiging in. Nu nog een keer naar Nederland komen, he Wyatt?
Tyler Halverson – Takes 8
Tyler Halverson komt uit Canton, South Dakota, een gehucht met net iets meer dan drieduizend inwoners en is een zelf benoemde cowboy die een flink potje gitaar kan spelen. Z’n genre is niet zomaar country, maar volgens Halverson zelf ‘amerijuana’, een samenvoeging van Americana en marijuana. Maar de singer-songwriter is ondanks de hilarische genre-naam prima serieus te nemen, luister maar naar Takes 8.
Sister Sadie – No Fear (album)
Bluegrass zit flink in de lift, denk maar aan Sierra Ferrell, Billly Strings en Molly Tuttle. Een van de betere bluegrassbands, Sister Sadie, is commercieel niet zo groot als de voorgenoemde acts, maar beschikt over minstens net zoveel talent. Het is ruim vijf jaar geleden dat huin laatste studioalbum uitkwam, dus het was hoogtijd voor vers werk voor de groep uit Nashville.
friedcoyote.com 
Leave a comment