Een objectieve lijst met de beste albums is onmogelijk (uiteindelijk is het altijd slechts een mening). Maar uiteraard heeft Fried Coyote wél albums grijsgedraaid. Van Americana, folk, roots en country, tot aanverwante stijlen: dit zijn de favoriete albums van Fried Coyote uit 2023.
Floris Visman
Om de lijst een beetje behapbaar te houden zijn debuut- en liveplaten buiten beschouwing gelaten. De favoriete debuutplaten van Fried Coyote kun je snel in een aparte lijst vinden. Overigens staan de platen in willekeurige volgorde.
En voor we beginnen: vergeet niet de Fried Coyote-playlist te volgen op Spotify. Die updaten we iedere vrijdag met de nieuwste muziek. Veel plezier met digitaal crate diggen!
Colter Wall – Little Songs
De uitdrukking ‘put your money where your mouth is’ was nog nooit zo goed van toepassing als nu op Colter Wall. Op het eerste oog lijkt het een beetje vreemd; een twintiger die traditionele cowboyliedjes zingt, maar de Canadees leeft écht naar. Hij werkt op z’n ranch in Saskatchewan en zorgt daar ook voor het vee. En die geloofwaardigheid maakt het een speciaal album.
Chris Stapleton – Higher
Op Higher etaleert Chris Stapleton niet alleen zijn vocale kunsten (hij won dit jaar de CMA Male Vocalist Of The Year-award), maar hij houdt niet strak van aan country. Dat hoor je nog genoeg, maar 45-jarige uit Lexington, Kentucky maakt ook uitstapjes naar de blues en soul op z’n nieuwe plaat. En we durven hem wel aan: Chris Stapleton kan alles.
Jason Isbell and the 400 Unit – Weathervanes
Na een viertal prachtige singles (met Middle Of The Morning en Save The World als uitschieters) is het geen verrassing dat Isbells achtste solo-album een voltreffer is. Naast dit country-meesterwerkje, kun je Jason Isbell (ex-Drive-by Truckers) ook zien in de nieuwste film van Martin Scorsese, Killers of the Flower Moon.
Bella White – Among Other Things
Among Other Things grijpt je vanaf de eerste seconde, niet op de laatste plaats vanwege Bella Whites bijzondere, intense stem. Pas 22 jaar, maar dit country-talent kan zingen én liedjes schrijven alsof ze al decennia meeloopt. Er zijn ook bluegrass-invloeden te horen in haar werk, beïnvloed door haar vader die ooit in een bluegrassband zat. White voegt zich bij ander talent als Colter Wall, dat vanuit Canada de weg naar Amerika vindt.
Margo Cilker – Valley Of Heart’s Delight
Haar debuutalbum Pohorylle werd in 2021 unaniem met lof overladen. Frisse Americana-liedjes van een vrouw met een dijk van een stem. Dus, de verwachtingen waren hooggespannen toen ze Valley Of Heart’s Delight aankondigde. Maar Margo Cilker is met vlag en wimpel geslaagd.
Israel Nash – Ozarker
Elk nummer van het nieuwe album van Israel Nash is een emotioneel hoogstandje. Luister alleen al naar de eerste drie nummers van het album (tevens de eerste drie singles). De psychedelische folkrock van de Amerikaan zorgt er in ieder geval voor dat je flink in de muziek opgaat. In januari staat hij viermaal in Nederland.
Brent Cobb – Southern Star
Als je zo’n tien, vijftien jaar geleden tegen iemand gezegd had dat echte countrymuziek een daverende comeback zou maken, was je ongetwijfeld voor gek verklaard. Maar met de opkomst van Tyler Childers, Sturgill Simpson, Colter Wall, Charley Crockett, Jason Isbell, Chris Stapleton, Margo Price en veel meer is het toch echt gebeurd. Brent Cobb heeft er een nummer aan gewijd (When Country Came Back to Town) en dat is een van de vele hoogtepunten op deze geweldige plaat va de muzikant uit Georgia.
Nick Shoulders – All Bad
Country met een punk attitude, zo kun je de muziek van Nick Shoulders uit New Orleans het beste omschrijven als je het aan mensen wil uitleggen die hem niet kennen. Zelf voegt hij er ‘jengelende Cajun-walsen en bluesy ballads vol surfrock’ aan toe. En dan hebben we het nog niet eens over zijn unieke, soms jodelende stem gehad. Alles komt bij elkaar op All Bad.
Jason Eady – Mississippi
Normaal maakt hij country, maar Mississippi bestaat vooral uit bluestracks. En dat is niet geheel verrassend, want Jason Eady wilde voor z’n nieuwste plaat terug naar z’n roots die in Mississippi liggen. Gooi wat New Orleans jazz en gospel in de mix en je hebt een heerlijke gumbo uit het Diepe Zuiden.
Daniel Donato – Reflector
Zo! Wat een ontzettend fijne plaat heeft Daniel Donato gemaakt. De cosmic country van de in Nashville wonende twintiger heeft duidelijke invloeden van Grateful Dead en zelf een beetje van The Allman Brothers Band. Interessant: de plaat is geproduceerd door Vance Powell, die werkte met onder andere Chris Stapleton, Jack White en Buddy Guy.
William Prince – Stand in the Joy
Canadese countryzanger met Indiaans bloed. Groeide op in een reservaat in Manitoba. Prachtige bariton die zijn nummers met veel soul en rust brengt. Lijkt nu langzaamaan door te breken en dat is niet meer dan terecht.
Gezien: Op TakeRoot in Groningen.
Gabe Lee – Drink The River
Het kan echt niet lang meer duren voor Gabe Lee keihard doorbreekt. De in Nashville geboren Lee is een kind van Taiwanese immigranten, maar maakt échte countrymuziek die diep uit de krochten van z’n hart lijkt te komen. Op Drink the River staan gewoonweg geen zwakke nummers.
Vincent Neil Emerson – The Golden Crystal Kingdom
Je kunt niet zeggen dat de in Texas geboren en getogen dertiger Vincent Neil Emerson een makkelijk leven heeft gehad: Zijn vader pleegde zelfmoord, z’n kleine broertje kwam om in een huisbrand, z’n beste vriend werd vermoord, en hij was een tijd dakloos. Maar hij wist zichzelf uit de put te trekken en is nu een gewaardeerde – en onderschatte – country singer-songwriter. Luister naar zijn nieuwste en misschien wel beste wapenfeit.
John R. Miller – Heat Comes Down
Hier keken we al even naar uit, het nieuwe album van een van de meeste getalenteerde singer-songwriters en country-artiesten die op de aardkloot rondlopen. De onderschatte John R. Miller uit West Virginia kent gelukkig een echte fan in Tyler Childers. En die neemt hem mee op tour naar Europa volgend jaar.
Zach Bryan – Zach Bryan
Fenomeen Zach Bryan doet alles op zijn manier en danst niet naar de pijpen van de muziekindustrie. Hij is op het moment de allergrootste independent country-artiest en heeft dat op eigen houtje gedaan. Z’n nieuwste album heeft hij compleet zelf geschreven en geproduceerd. Met samenwerkingen met The Lumineers, Sierra Ferrell, The War and Treaty en Kacey Musgraves.
Gezien: TivoliVredenburg, Utrecht.
Charles Wesley Godwin – Family Ties
Een van de snelst rijzende sterren in de independent country is ongetwijfeld Charles Wesley Godwin. Bij een groter publiek geïntroduceerd door Zach Bryan, die zelf de afgelopen twee, drie jaar zich heeft ontwikkeld tot grootmacht in de country. Family Ties is zijn échte doorbraak in Amerika, en terecht.
Brennen Leigh – Ain’t Through Honky Tonkin’ Yet
Je komt het tegenwoordig nog zelden tegen; en country-artiest die authentieke, zelf geschreven honky-tonk van torenhoog niveau maakt. Brennen Leigh is het genre wel toevertrouwd, blijkt. We kunnen werkelijk waar geen zwakke track ontdekken op het album van de in Nashville wonende, uit North Dakota afkomstige Leigh.
Ags Connolly – Siempre
We stipten het al eerder aan; ook in het Verenigd Koninkrijk kunnen ze country maken. Je moet wellicht iets beter zoeken, maar Ags Connolly uit Oxfordshire had net zo goed uit Nashville of Austin kunnen komen. Met Siempre doet hij de traditionele country eer aan.
Gezien: Melkweg, Amsterdam in het voorprogramma van Charley Crockett.
Svante Sjöblom – Telling Lies
Svante Sjöblom mag dan een naam zijn die niet bij iedereen direct een belletje doet rinkelen, de Zweed bracht z’n debuutalbum alweer vijftien jaar geleden uit. Sjöblom legt zoveel emotie in z’n muziek dat je niet anders kunt dan luisteren. Op Telling Lies hoor je een perfecte mix van folk, blues en Americana – Nordicana –.
Gezien: Op Rootzz in Mezz, Breda.
Josh Gray – Walk Alone
Josh Gray mag dan wel als country-singer-songwriter gezien worden, en grotendeels is dat ook terecht, maar hier en daar sijpelt duidelijk de punk-invloed uit z’n jongere jaren door. In augustus bracht de in Nashville bivakkerende Gray de pure en doodeerlijke plaat Walk Alone uit, in januari komt hij naar Nederland voor een tour.
Gesproken: 12x Roots | Josh Gray: ‘Ik luister niet graag naar mooie muziek als ik depressief ben’
Tyler Childers – Rustin’ In The Rain
Als je enige twijfel had over Tyler Childers als vaandeldrager van de moderne, onafhankelijke country, dan moeten die met Rustin’ In The Rain als sneeuw voor de zon zijn verdwenen. Ja, er staan maar zeven nummers op en de teller tikt nog geen half uur aan, maar elk nummer is een pareltje. Ga. Luisteren.
Zach Russell – Where the Flowers Meet the Dew
Om z’n muziekloopbaan van de grond te krijgen, verliet de singer-songwriter Nashville voor het oosten van Tennessee. En dat is een gouden zet gebleken, want met debuutalbum Where the Flower Meets the Dew heeft Russell misschien wel dé verrassing van het jaar uitgebracht. Soulvolle country van hoog niveau.
Gesproken: 11x Roots | Zach Russell: ‘Niets van mijn huidige succes zou mogelijk zijn zonder haar’
Jerry Leger – Donlands
Jerry Leger is een typisch voor beeld van een geniale singer-songwriter die een veel groter publiek verdient. De Canadees heeft met Donlands alweer veertien albums gemaakt en de positieve recensies vliegen hem om de oren. Hopelijk betekent Donlands een doorbraak.
Gezien: Op Rootzz in Mezz, Breda.
Victoria Bailey – A Cowgirl Rides On
Wij durven hem wel aan: Victoria Bailey is een van de beste nieuwe countryzangeres waar je zeer waarschijnlijk nog nooit van hebt gehoord. Pedal steel, viool, mandoline, banjo, gitaar, ijzersterke teksten; het zit er allemaal in. En de stem van de singer-songwriter uit Californië is misschien wel nóg beter.
Benjamin Dakota Rogers – Paint Horse
We hebben Paint Horse, het verrassend sterke album van Benjamin Dakota Rogers inmiddels grijsgedraaid. De singer-songwriter met krachtige stem en in country gedoopte tracks verraste met de plaat menig liefhebber, want hij stond bij de meesten nog niet op de radar. Daar brengt de Canadees met Paint Horse voorgoed verandering in.
Buffalo Nichols – The Fatalist
Buffalo Nichols zingt zijn nummers niet, hij gromt. En die zangstijl past wonderwel perfect bij de folksy blues die hij speelt. Hij beloofde in aanloop naar The Fatalist dat het anders zou klinken dan alle andere bluesalbums uit 2023, en dat klopt. Z’n tweede, achtnummerige album, is een voltreffer.
Willie Nelson – Bluegrass
Outlaw-icoon Willie Nelson maakt al bijna zeventig jaar muziek, maar in al die tijd liet hij de bluegrass grotendeels links liggen. Tot nu. Hij pikte uit z’n oeuvre twaalf nummers die hij geschikt vond en toverde die om tot bluegrass versies. En hoe noem je zo’n album dan? Bluegrass, natuurlijk!
Stephen Wilson Jr. – søn of dad
Als het om country en Americana gaat, is 2023 echt in een geweldig jaar uitgemond. Een naam die zeker niet mag ontbreken is die van Stephen Wilson Jr. De singer-songwriter met een bijzonder levensverhaal (hij leerde al op z’n vijfde boksen en werd onder andere wetenschapper) heeft een ijzersterke debuutplaat gemaakt met Søn Of Dad. Liefst anderhalf uur country(rock).
Molly Tuttle – City of Gold
We kunnen het niet vaak genoeg zeggen; Molly Tuttle is het heden en de toekomst van de bluegrass-muziek. Ze brengt het genre naar de moderne tijd zonder afbreuk te doen aan het verleden. Ze schreef de nummers op City of Gold samen met Ketch Secor van Old Crow Medicine Show.
Summer Dean – The Biggest Life
Het gaat goed met het almaar uitdijende contingent vrouwelijke country-artiesten! Niet alleen artiesten als Brennen Leigh en Victoria Bailey hebben dit jaar nieuw materiaal uitgebracht, maar ook Summer Dean verblijdt ons met een verse plaat. En het langverwachte The Biggest Life stelt absoluut niet teleur.
Marty Stuart and his Fabulous Superlative – Altitude
Als er iemand vooraan staat bij het behouden van échte countrymuziek, dan is dat Marty Stuart wel. En er zijn waarschijnlijk weinig mensen die net zoveel van het genre weten als hij. Maar zelf maakt ie ook nog muziek en op Altitude laat ie zien dat nog niet verleerd te zijn.
Rose City Band – Garden Party
Ripley Johnson ken je van Wooden Shjips en Moon Duo en van een ding kun je zeker zijn; waar Johnson is, zijn psychedelische deuntjes. Voor zijn project Rose City Band geldt niet anders. Garden Party is perfect getiteld, de plaat werkt namelijk perfect als zomerse plaat die je op de achtergrond kunt aanzetten en waarbij je eenmaal per kwartier opmerkt wat een heerlijk album het is. Psychedelische country in het kwadraat.
Gezien: Bitterzoet, Amsterdam.
Eervolle vermeldingen
Cordovas – The Rose of Aces
Colby Acuff – Western White Pines
Sunny War – Anarchist Gospel
Turnpike Troubadours – A Cat in the Rain
Bonnie Montgomery – River
Alice Howe – Circumstance
Dawn Brothers – Alpine Gold
Sean Burns – Lost Country
Jason Hawk Harris – Thin Places
Croy and the Boys – What Good’s The Medicine?
Kassi Valazza – Kassi Valazza Knows Nothing
Jaime Wyatt – Feel Good
The Wilder Blue – Super Natural
Uncle Lucius – Like It’s The Last One Left
Joe Stamm Band – Wild Man
Drayton Farley – Twenty on High
Pony Bradshaw – North Georgia Rounder
Jeffrey Martin – Thank God We Left The Garden
Nog niet genoeg gehad? Check hieronder onze favoriete debuutplaten van 2023!
friedcoyote.com 
Leave a reply to 11x Roots | Jeffrey Martin: ‘Ik ben een gecompliceerd zootje van een mens dat toevallig muziek speelt’ – FRIED COYOTE Cancel reply