We willen niet opscheppen, maar we zeiden het toch? Wannabe van Earl Bowman is een pareltje geworden dat zowel muzikaal als tekstueel ijzersterk in elkaar zit en flink wat energie bevat. Een debuut dat nu al smaakt naar meer.

Fried Coyote

Wat meteen opvalt, is Bowmans gevoel voor melodie. Elk nummer zit vol slimme hooks die dagenlang in je hoofd blijven hangen, zonder dat het gemakzuchtig wordt. De arrangementen zijn helder en gelaagd, met invloeden uit folk, alt-country en een vleugje indiepop. Het doet denken aan de ruwe charme van Jonathan Wilson in combinatie met het verhalende karakter van Jason Isbell, maar Bowman blijft steeds volledig zichzelf.

Ook tekstueel overtuigt Wannabe. Bowman schrijft met een openheid die oprecht aanvoelt, zonder te vervallen in clichés. Of het nu gaat over het verlangen naar erkenning, verloren liefdes of het gevoel even de weg kwijt te zijn, hij weet het steeds met scherpte en gevoel over te brengen. Vooral in nummers als Easy on the Eyes en het titelnummer Wannabe komt zijn kwetsbare zelfverzekerdheid sterk naar voren.

Kortom, Earl Bowman levert met Wannabe een indrukwekkend visitekaartje af. Het is een plaat die schuurt, sprankelt en blijft hangen. Een album dat het hart raakt én nieuwsgierig maakt naar wat er nog meer komt.

Luister hier naar Wannabe van Earl Bowman.